Sevgili günlük demeyeli ne kadar oldu değil mi? Yani kendi adıma konuşuyorum şu an. 5 yıl kadar önce sıkı bi günlük yazarıydım. Hatta 2-3 yıllık günlüğüm hala duruyor. Arada açıp okuyorum. Güzel bi özellik bence. Anıları unutmamış oluyorsunuz. Ve insan ne kadar değiştiğini fark ediyor. Aslında ne kadar hızlı akıyor deği mi zaman? Ne değişmiyor ki bugünlerde… Dünyanın bile dengesi değişmişken, bir gün ötekine benzemiyor. Herkes ve her şey değişim içinde. Bugün pek felsefe yapmaya niyetim yok aslında… Yine de yazmak istedim. Arkadaşlıklarımız da değişiyor. Bir zamanlar o kadar samimi olduğum arkadaşlarımla karşılaşınca aramızda görünmeyen duvarlar olduğunu seziyorum. Beni üzse de bunun normal bir şey olduğunu biliyorum. Çünkü yanı başımdaki insanların bana karşı olan tavırları bile bu kadar kısa sürede değişiyorsa, “en çok güvendiğim” dediğim kişiler bile, gün gelip bana böyle uzak durabiliyorsa onca yıl görüşmediğim arkadaşlarımın da soğuk olması normal… Daha 1 ay öncesine kadar hatta 3-4 gün öncesine kadar yanımda olanların şimdi gitmiş olmasıyla kıyaslarsak.
Yarın denemem var. Ama ben bugün resmen 4 bölüm dizi izledim. ve sabah 6da uyanmayı düşünüyorum. Bunu başarabilirim sanırım. Umarım sınavda uykum gelmez. Ve sınavım iyi geçer. Ve sen bu yazıyı okuyan şahış… Benim için dua et. Her kimsen (:
İçim rahatladı. İyiki bir blogum var.
Unutmadan. Bazen yalnız kalmalı insan. Hayatını değer verdiği şeyleri gözden geçirmek için. Yalışları, doğruları ayırt etmek için. Yalnızlığı sevmeye başladım. Ya da kendimi kandırıyorum. Neyse, bu günlük bu kadar.
günlüme hep, beni dinlediğin için teşekkürler yazarak bitirirdim.
Beni dinlediğin için
Teşekkür ederim (: